Rok 1925, prowincjonalne angielskie miasteczko oraz tajemnica morderstwa, które jeszcze się nie wydarzyło. Oto sceneria, w której przyjdzie pracować Hugh Finlayowi oraz jego wiernemu towarzyszowi – Paddy’emu. Ich pracą będzie wykrycie mordercy, który według doniesień zagraża tytułowej Georgii Morgan.
Czy warto sięgnąć po lekturę powieści Aleksandry Maciejewskiej?
[współpraca recenzencka]
Kto zabije Georgię Morgan – kryminał XX wieku
Gatunkowo ta książka stylizowana jest na klasyczny kryminał z dwudziestolecia międzywojennego, historia sprawy genialnego detektywa, opowiedziana z punktu wiernego towarzysza. Patrick – dla przyjaciół Paddy – młody mężczyzna, który jest wiernym cieniem genialnego przyjaciela. Cicha osobowość młodego mężczyzny budzi zaufanie wszędzie, gdzie się pojawi – ale jego charakter nie jest aż tak krystaliczny, jak by się mogło wydawać w pierwszej chwili.
To właśnie perspektywa Paddy’ego jest punktem narracji w książce. Pewnego poranka młody człowiek dowiaduje się, że w ramach zlecenia wraz z Finlayem mają opuścić Londyn i udać się do odległej Kornwalii. Tam będą mieli za zadanie ochronić przed tragedią przyszłą pannę młodą, tytułową Georgię Morgan, która otrzymała listy z pogróżkami. W ten sposób trafiamy na angielską prowincję.
Na miejscu poznajemy całą resztę bohaterów – jak to w kryminałach bywa, wszyscy są stłoczeni w jednym domu. Relacje mieszkańców kornwalijskiej posiadłości początkowo zdają się być nienaganne, jednak i sam Paddy szybko odkrywa, że pod płaszczem pozorów mamy do czynienia z niejednym dramatem.
Współczesny kryminał w klasycznym stylu
To co urzekło mnie w książce Aleksandry Maciejewskiej, to połączenie kryminału z “oldschoolową” historią romantyczną. Widzę tutaj nawiązania do współczesnych historii detektywistycznych, m.in. do Enoli Holmes czy Nancy Drew. Ostatecznie nie da się nie ulec urokowi Gigi, nie współczuć jej przyjaciółce oraz nie odczuć, jak małą swobodą cieszą się osoby postawione najwyżej w społecznej hierarchii klasowej Anglii.
Do czego podeszłam z dość dużym sceptycyzmem na początku książki to wiek bohaterów! Młodzi mężczyźni nie mają jeszcze dwudziestu lat, a już spełniają funkcje detektywów. Przekonuje mnie jednak argument, że niezwykła inteligencja Hugh Finlaya nie zna wieku, a prawdziwie wierna przyjaźń to najlepsza motywacja do pomocy w trudnej pracy. W końcu przybycie Hugh Finlaya na miejsce przyszłej tragedii ujawnia wiele faktów, które dorośli tej historii chętnie by przemilczeli. Jego przenikliwe zdolności oraz dobroć zyskują szacunek czytelnika.
Kto zabije Georgię Morgan – historia przyjaźni?
Książka ma dwa bardzo mocne nawiązania do klasyków. Finlay to połączenie Sherlocka Holmesa oraz Herculesa Poirota. Jak wiemy, w tych historiach zawsze istnieje para – detektyw, oraz jego wierny przyjaciel. W tym miejscu można natrafić na podobieństwo do książek Kate Morton, która lubi nieoczekiwane zwroty akcji związane bezpośrednio z głównymi bohaterami. Dzięki temu znajdujemy tę relację mistrz – uczeń opisaną bardziej wnikliwie.
Podoba mi się, jak w tym przypadku autorka poszła pod prąd. Po pierwsze doskonale widzimy skonfliktowanie wewnętrzne Paddy’ego oraz to, że Hugh Finlay nie jest typowym aroganckim detektywem-super bohaterem. Ma słabości, a jego przyjaciel nie jest tylko biernym słuchaczem. Paddy jest tutaj wielką podporą w pracy, która z jednej strony stymuluje umysł, ale z drugiej obnaża to co najgorsze w ludzkich charakterach.
Ostatecznie książkę czytało mi się wspaniale – i nie mogę się doczekać kolejnych tomów z perypetiami Finlaya oraz Paddy’ego.
Czytaliście już „Kto zabije Georgię Morgan”?
Dajcie znać w komentarzach!
Magda